Op vrijdag was het zover … we moesten naar het CLB.
Enkele hadden ’s nachts niet zo goed geslapen en bij iedereen gierden de zenuwen door het lijf. Wat zou die dokter allemaal doen? Onze grootste zorg was echter niet het onderzoek maar het prikje dat ons te wachten stond! Zenuwen!
Juf bracht een hele stapel werk mee zodat we onze gedachten wat konden verzetten. Het lukte voortreffelijk want voor we het wisten was het voorbij.
De rest van de dag was onze arm nog wat pijnlijk en we namen ons voor om ’s avonds zeker geen taakjes te doen thuis. Gelukkig hebben we het volledige weekend om te recuperen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen