Week van het bos.

De weergoden waren onze deze ochtend niet echt goed gezind maar dat kon ons goede humeur niet verpesten.

Gewapend met onze laarzen, regenjas en een portie goede moed gingen we op pad richting Palingbeek.

Daar aangekomen ontmoetten we meteen onze vriendelijke gids, Francine, die ons meteen meenam.

Enkelen kregen nog een extra regenjas aan en toen op pad. We liepen eerst langs de poel waar kikkers nu in het slijk een dutje doen voor de winter. Vervolgings gingen we het bos in. We mochten meteen plaatsnemen in een boomhut. Een echt boomhut: een hut gemaakt van bomen! Daar stelde Francine iemand aan ons voor. Boris is een trol die ze ontmoet heeft tijdens haar reis deze zomer in Noorwegen maar omdat het daar, door ruzie, niet meer leuk is in de bossen, wilde hij de bossen hier wel eens zien. Wij zouden hem eens wat bijleren of de Vlaamse bossen. In die bossen vinden we allerlei soorten bomen. De eerste waar we Boris kennis mee lieten maken was de berk. De berk met zijn grote nerven op de bladeren en zijn nootjes. Boris snapte niet zo goed wat al die blaadjes op de grond deden, want in Noorwegen blijven de naalden gewoon aan de bomen hangen. Met alle takken en blaadjes die we om ons heen vonden, maakten we een kunstwerk om even te tonen wat de herfst eigenlijk is bij ons: vele kleuren aan de bomen, blaadjes die vallen, een drupje regen zo nu en dan,... Tijdens onze zoektocht naar al het materiaal voor ons kunstwerk sprong plots een kleine pad voor ons uit. Duidelijk ook op zoek naar een schuilplaats.

Boris wilde weten wat er, behalve wandelen, nog zo allemaal kan gebeuren in een bos. Wij toonden hem dat ook turnen er kan en dat een afgebroken tak een prima turntoestel kan worden.

Een eindje later botsten we op nog iets nieuw... paddenstoelen. We zagen een echt elfenbankje! Zouden hier echt elfjes komen dansen 's nachts?

Toen deed plots iemand een ontdekking ... een noot. Francine vertelde ons dat die van haar lievelingsboom kwam ... de chocoboom! De chocoboom?! Ja hoor, want de nootjes van de hazelaar worden gebruikt in choco dus een choconoot van de chocoboom.

Doorheen het bos kwamen we ook allerlei kunstwerken tegen die anderen, grote, jongens en meisjes er gemaakt hadden. Ongelooflijk wat je allemaal kunt doen met takken, bladeren en noten.

Dat het hier in Vlaanderen vlak is, daar geloven wij niet meer in. Tijdens onze wandeling moesten we plots een helling op en dat bleek, dankzij de regen, een hele uitdaging. Enkele deden een schijnbeweging maar juf die ging volop op haar knieën. Zo hebben we meteen een voorraad klei voor de klas!

Een bos dat zijn niet alleen bomen, blaadjes, slijk, paddenstoelen en nootjes. Er is ook water! Vies water! Of dat dachten wij toch. Francine vertelde ons dat al die groene smurrie op het water eigenlijk plantjes zijn. Plantjes die er voor zorgen dat de dieren in het water genoeg kunnen ademen.

Het laatste wat wij Boris nog moesten laten zien waren de kriebelbeestjes uit het bos. We hebben even moeten zoeken maar al snel vonden we wat pissebedden onder de schors, ook een worm kwam tevoorschijn en een padje sprong vlug voorbij. Blijkbaar zaten die kriebelbeestjes heel diep verstopt voor de regen. Jammer!

Wat nog meer jammer was, was dat het alweer tijd was om naar school te vertrekken. Boris die wou ons niet zomaar laten gaan want omdat wij hem zo goed alles van het bos hadden laten zien, wilde hij ons nog even trakteren. Uit een mandje toverde hij een speciale drank uit Noorwegen en wat koekjes. Vooral dat drankje liep heel zoet binnen en smaakte naar meer!

Wat ons betreft een super geslaagde voormiddag! Bedankt Boris en Francine!

Bos L1A